Geowłókniny – grupa płaskich geosyntetyków wykonanych z włókien polipropylenowych (PP) lub poliestrowych (PET), łączonych ze sobą w procesie igłowania, przeszywania lub kalandrowania (termicznie). Geowłókniny spełniają następujące funkcje: drenaż, filtracja, separacja, wzmacnianie, ochrona geomembran. Dobór parametrów włókniny zależy od przeznaczenia i funkcji jakie ma spełniać.
Filtracja i drenaż Geowłóknina jest syntetycznym filtrem, którego struktura przestrzenna tworzy siatkę złożoną z włókien elementarnych i porów o określonej średnicy. Skuteczność filtrowania zależy od tzw. rozmiaru porów O90 oraz gęstości powierzchniowej (gramatury). Cząsteczki materiału, którego średnica jest mniejsza od O90 zostaną przepuszczone przez filtr, pozostałe będą zatrzymane. Dzięki tym cechom możliwe jest odprowadzanie wody w każdej płaszczyźnie włókniny.
Obszary zastosowań:
- systemy drenażowe, odwadniające, sączki, - chodniki, ścieżki rowerowe, alejki, - drogi publiczne, drogi tymczasowe, - ogrody dachowe, baseny i oczka wodne, - parkingi, podjazdy, boiska sportowe, - wysypiska odpadów/ochrona geomembran, - budowa nasypów/wałów przeciwpowodziowych, - balastowanie rurociągów, - naprawa pokrycia dachowego.
Korzyści wynikające z zastosowania geowłóknin:
- zapobieganie procesom kolmatacji (zamulania), - poprawa nośności gruntów, - redukcja kosztów inwestycji, - wydłużenie trwałości i czasu eksploatacji obiektów budowlanych, - oszczędność czasu i uproszczenie technologii wykonania, - brak negatywnego wpływu na środowisko.